Euskararen egoera; hika, zuka, berorika

Hizlariak: Ixabel Olano Segurola , Carmelo Olano Segurola
Herria: Beasain
Elkarrizketatzailea(k): Itziar Alberdi
Data: 2005/10/13
Iraupena: 01:05:00
Erref: BEA-023/016

Laburpena: Hizkuntzaren egoera. Parrokoak euskaldunak izan arren umeei ez zieten euskaraz hitz egiten. Hika, zuka, berorika.


Gaia(k):

- K: Baiño parrokoa're euskaldune, ba, zeakoa...
- I: Plazentzikoa.
- K: Plazentzi. Ez, Antzuolakoa.
- I: A, Antzuolakoa, bai?
- K: Bai. Aspe. Ta euskera eitten zon zuen alderdikoa, baiño euskera primeran.
- I: Eta don Pedro ataundarra eta don Pedro Mokoroa tolosarra.
- K: Tolosarra.
- I: Baiño nik, esate bateako, gaur pentsatzen hika zen... nola itten gendun hika, zeintzuk itten gendun hika? Ba, gurasok guri hika, guk gurasoi zuka, baiño gure ama eta koiñata guk izeba bat bizi gendun etxen, aitten arreba bat haik ean arten hika itten zuen. Guk beorika ez deu ezautu etxen, guk aittona ta amonai zu. Eta apaizei nola ez genien euskeraz hitz eitten, ba, ezta ideaik'e.
- K: De usted.
- I: Baiño nik Beasaiñen ezautu det beorika.
- K: Ta praillek'e danak euskaldunek baldin zien... bat Matximentakoa're bazan, eta haik gue aittekin beti euskeraz aitzen zien...
- I: Baiño umekin ez.
- K: ... baiño gero umekin ta... Jo!

Proiektua: Beasaingo euskara eta etnografia
Kodifikazioa: Itziar Alberdi
Transkripzioa: Aintzane Agirrebeña
Copyright: Agirrebeña, Alberdi, Mendiguren eta Sarasua