Antzinako bizimodua baserrietan
|
Hizlaria:
Hilari Gantxegi Iturbe
Herria: Bergara Elkarrizketatzailea(k): Iņaki Etxaniz , Jaione Isazelaia Data: 1985/03/26 Iraupena: 00:00:00 Erref: BER-061/030 |
Laburpena: Antzinako bizimodua, lasaia zen. Herrira noiz jeisten ziren. Zedula beharrezkoa zen garaia ezagutu zuen Hilarik. Argirik ez etxeetan.
Gaia(k):
- Baserria » Gizartea » Baserriko bizimodua
- Baserria » Gizartea » Baserria / Kalea
- Iritziak » Gizartearen aldaketa » Antzinako bizimoduari buruzko iritziak
- Trankil bizi. Bai ba! Trankil, ez euan ezeren kezkarik eta zerik ez euan ta. Nun-nundik [kartaren] bat. Gero herrira be urtian biaje bat kontribuziņua, urtian behin pagamentua. Ta neu be, ezkondu aurreko urtien, artien gurien kontribuziņua hamasei duro ta bost erriel edo zan. Ta gero zelulia etxian, ba, personako zelulia. Ta pezetia edo erriel bi edo izeten ei zan bestiena ta etxeko buruana hiru pezeta edo pezeta bi edo, ta haura aguazillak urtian, ointxe setienbrian edo, ta etxez etxe zelulioi partidu ta hauraxe kobrau. Hor, jun biharrik be ez herrira. Zetara? Neu be... ezkondu ta gero argixa ipiņi giņuan. Hemen auzuan lehentxuao. Baiņa argirik be ez. Petroliua! Kandelia urrixa. Argi hobia, baiņa haura erretzen. Ta hontaiko argi-mutilla, holako lau kuadroko ipurdiakin, ziri bat, hola, gantxuakin. Ta han gantxuan sartu, hola, ahua zabalik, mordazian moduan.
Proiektua: Bergarako euskara
Kodifikazioa: Itziar Alberdi (Badihardugu Euskara Elkartea)
Transkripzioa: Aintzane Agirrebeņa (Badihardugu Euskara Elkartea)
Copyright: Jaione Isazelaia; Iņaki Etxaniz; Bergarako Udala