Trini Bidasoro Blasco

(Zumaia, 1920/11/05 - 2008/06/27)

Zumaiako San Telmo kalean jaio eta bertan bizi izan da bizi guztian. Aita zumaiarra zuen; ama donostiarra. Bere aittittak, Trino Bidasorok, itsasoko ura erabiliz bainu-etxea jarri zuen Zumaiako hondartzan. Hiru belaunaldiz izan zuen Bidasoro familiak ("Triñotarrak") bainu-etxea Itzurungo hondartzan. Itsasoko ura hartu, berotu eta erreuma sendatzeko bainuak ematen zituzten.

"Triñoneko" bainu beroak itsasoko ur beroarekin (I)

Hizlaria: Trini Bidasoro Blasco
Herria: Zumaia
Elkarrizketatzailea(k): Asier Sarasua Aranberri
Data: 2008/01/30
Iraupena: 00:00:00
Erref: ZUM-021/006

Laburpena: Triniren familiak bainu beroak jarri zituen Itzurungo hondartzan ("Triñonekuak"). Itsasoko ura berotu eta 6 kabina zituzten bainuak emateko. Bonbarekin jasotzen zuten ura itsasotik euren etxetxora. Ooldidxa (algak) ere gehitzen zen, nahi bazen. Ooldixa eurek jasotzen zuten harraldean.

• Gizartea » Osasuna » Orokorra
• Kultura, Kirola, Jaiak » Mendia eta hondartza » Hondartzara

- Eta zuek izan zenduen, hor, playan, Itzurunen...
- Nere gurasuen zaharrak. Nere guraso zaharrak zeken baiño beruak, itsasoko urekin, berotuta, reumentzako.
- Eta nola zan hori? Oaingo talasoterapia itxurakuak?
- Hori, hori, hori, ez dakit zer daon! Ez det ezagutzen, ta!
- Baiña zuena horrelakua, ez?
- Neria, guria zan, geo nerena etorri zan, nere zeara etorri zan... Guria zan, ba, itxe bat. Genduzkan sei, sei zea, sei gela baiñera haundidxakin. Eta kaldera haundi bat zekan gure aitta difuntuak, linternerua zan ta. Eta han berotzen zan ura ta geo graduatu, eta ematen zian baiñuak. Ta etortzen zian, baita, baita, Madritikane etortzen zian...
- Bai, e?
- ... baiñu beruak hartzea, Zestuara.
- Karo!
- Zestuako urak hartu, ta hemengo baiñuak hartu, eta aprobetxatuaz.
- Eta itsasoko ura...
- Itsasoko ura, itsasoko ura! Ta itsasoko ura biltzen zun gure aittak, hondarrian zekan deposito bat einda. Ta hara, deposito hara etortzen zan ura. Eta geo gendukan bonba bat, honela. Hari eragin behar izaten giñon asko eskukakin!
- Eskuzkua zan?
- Eskuzkua. Ta harekin barruko zeara, depositoeta.
- Berotu...
- Berotu, graduatu baiñeretan, eta baiño eder bat. Ta nahi zituenak ooldidxakin, algak erderaz.
- Ooldixak, bai, e? Ooldixakin, e
- Egosi ooldidxa, haren ur beltzakin bota zeai, baiñerai, eta ona zan.
- Eta hori reumantzako, eta?
- Reumentzako.
- Eta ooldixa ta, nundik? Zuek jasotakua?
- Haitzetik.
- Haitzeik jasota?
- Haitzetik geuk jasota. Geuk jasotzen gendun, egosi ta botelletan sarzen giñuzen ur haidxek, eta baiñu berua eman behar zanian o eskatzen zuenian, hura botatzen gendun ta gehidxo kobratzen gendun.
- Eta hori nun zeon?
- Hau? Itsasuan!
- Itsasuan bertan? Oaiñ komunak eta daben tokian, kantina onduan?
- Ba, hortxe, hortxe. Ezautzen dezu plai hori, hondartza hori?
- Bai, bai.
- Ba, hortxen, ba.
- Komunak, gutxi gorabehera komunak daben tokian...

Proiektua: Zumaiako hizkera
Kodifikazioa: Aintzane Agirrebeña
Transkripzioa: Miren Zabaleta
Copyright: Zumaiako udala